العلامة المجلسي

146

كتاب رجعت ( چهارده حديث ) ( فارسي )

پس همه را حضرت مهدى حاضر گرداند حتّى عصاي آدم ونوح وتركهء هود وصالح ومجموعهء إبراهيم وصاع يوسف وكيل وترازوى شعيب وعصاي موسى وتابوت موسى وزره داوود وانگشترى سليمان وتاج أو وأسباب عيسى وميراث جميع پيغمبران « 1 » پس حضرت مهدى عليه السّلام عصاي حضرت رسول را بر سنگ صلبي نصب كند در ساعت درختى بزرگى شود كه جميع لشكر در زير سايه أو باشد . پس حسنى گويد كه اللّه أكبر ! دست خود را دراز كن كه با تو بيعت كنم اى فرزند رسول خدا ! پس حضرت دست دراز كند كه سيّد حسنى وجميع لشكرش بيعت نمايند ، به غير از چهل هزار نفر از زيديّه كه با لشكر أو باشند ومصحف‌ها در گردن حمايل كرده باشند . آنها گويند كه اينها سحر بزرگ بود ، پس حضرت مهدى عليه السّلام هرچند ايشان را پند دهد ومعجزات نمايد سودى نبخشد تا سه روز ، پس فرمايد كه همه را به قتل رسانند . [ به درك واصل شدن سفيانى ] مفضّل پرسيد كه پس ديگرچه كار خواهد كرد ؟ فرمود كه لشكرها را بر سر سفيانى [ بسوى دمشق ] « 2 » خواهد فرستاد ، تا آن كه أو را بگيرند ودر دمشق بر روى صخرهء بيت المقدس ذبح نمايند . [ رجعت أئمة أطهار صلوات اللّه عليهم أجمعين ] پس حضرت امام حسين عليه السّلام ظاهر شود با دوازده هزار صدّيق وهفتاد ودو نفر كه با آن حضرت شهيد شدند در كربلا وهيچ رجعتى از اين رجعت خوش‌تر نيست . پس بيرون آيد صدّيق أكبر أمير المؤمنين علىّ ابن

--> ( 1 ) . از عبارت ( حتى عصاي آدم . . . جميع پيغمبران ) در مصدر نبود . ( 2 ) . زيادة از مصدر .